To zależy od zastosowania: żeliwo dłużej trzyma ciepło i świetnie sprawdza się w patelniach, rusztach i piecach, a stal jest lżejsza, szybciej się nagrzewa i lepiej znosi uderzenia. W kuchni żeliwo wygrywa przy stekach i długim duszeniu, stal – przy szybkim smażeniu.

Żeliwo jest ciężkie, kruche przy uderzeniach i szokach termicznych oraz wymaga ochrony przed rdzą – surowe trzeba sezonować i wycierać do sucha. W zamian dostajesz materiał, który przy dobrej pielęgnacji służy dosłownie pokoleniami.

Unikaj długiego gotowania mocno kwaśnych potraw (pomidory, wino, ocet), które niszczą sezonowanie, oraz zostawiania patelni mokrej lub z jedzeniem na noc. Nie szoruj też agresywnie świeżo wypracowanej powłoki i nie lej zimnej wody na rozgrzane żeliwo.

Do sezonowania najlepsze są oleje o wysokiej temperaturze dymienia: rzepakowy rafinowany, z pestek winogron lub słonecznikowy rafinowany. Po codziennym myciu wystarczy cienka warstwa dowolnego oleju roślinnego rozprowadzona papierowym ręcznikiem.

Do typowych pieców i kotłów na paliwo stałe lepszy jest ruszt żeliwny: znosi wysoką temperaturę żaru, nie wygina się i jest odporny na wypalanie. Ruszty stalowe bywają tańsze, ale nad ciągłym żarem szybciej się deformują.

Tak, ale to jedna z trudniejszych prac spawalniczych – żeliwo pęka od naprężeń, więc wymaga specjalnych elektrod niklowych, podgrzania elementu i powolnego studzenia. Drobne, nieobciążone pęknięcia można też naprawić lutowaniem lub klejami do metalu, o czym piszemy w dziale Naprawa.