Jak zamontować ruszt awaryjny w kotle na ekogroszek?

Czym jest ruszt awaryjny i kiedy się go stosuje

Ruszt awaryjny to żeliwny element osadzany w komorze paleniskowej kotła na ekogroszek, który zastępuje palnik retortowy i pozwala palić tradycyjnie, bez podajnika ślimakowego. Montuje się go przy awarii automatyki, braku prądu lub chwilowym braku ekogroszku w gospodarstwie – to rozwiązanie tymczasowe, nie docelowy tryb pracy (dokumentacja producenta kotła, 2023). Z mojej praktyki serwisowej wynika, że ruszt ratuje sezon grzewczy, ale nie zastąpi podajnika na stałe.

W kotłach retortowych i podajnikowych palenisko zaprojektowane jest pod dozowanie małych porcji paliwa z automatyczną regulacją powietrza. Ruszt awaryjny zmienia tę logikę diametralnie – opał leży na żeliwnych prętach, powietrze dochodzi od dołu, a spalanie sterowane jest ręcznie przepustnicą. To dlatego przejście na ruszt wymaga innego podejścia do obsługi kotła niż codzienna praca z ekogroszkiem.

Konstrukcja rusztu awaryjnego – z czego się składa

Typowy ruszt awaryjny do kotła na ekogroszek (marki takie jak Kospel, Metalerg czy Defro projektują go pod konkretny model komory) składa się z kilku żeliwnych segmentów łączonych w ramę, którą wsuwa się na prowadnice po zdemontowanym palniku retortowym. Elementy te są ciężkie – pojedynczy segment potrafi ważyć 3-6 kg – i mają ostre krawędzie odlewnicze, więc montaż bez rękawic roboczych kończy się zwykle otarciami dłoni.

• Segmenty rusztu – żeliwne pręty lub płyty z otworami na przepływ powietrza pierwotnego, dopasowane wymiarowo do konkretnego modelu komory.
• Prowadnice montażowe – metalowe szyny w komorze paleniskowej, na które wsuwa się ruszt zamiast palnika retortowego.
• Popielnik pod rusztem – zbiera żużel i popiół, wymaga częstszego opróżniania niż w trybie automatycznym.
• Przepustnica powietrza pierwotnego i wtórnego – kluczowy element regulacji, opisany szerzej w dalszej części artykułu.

Kiedy trzeba przejść na palenie awaryjne na ruszcie

Najczęstszym powodem przejścia na tryb awaryjny jest awaria podajnika ślimakowego – zator, uszkodzenie silnika lub zerwana sprężyna podająca, które odcinają dopływ ekogroszku do paleniska. Drugi typowy scenariusz to przerwa w dostawie prądu, bo bez zasilania nie działa ani automatyka, ani dmuchawa nawiewowa.

Decyzję o przejściu na ruszt warto podjąć od razu po stwierdzeniu awarii, zanim dom całkowicie wystygnie – zwłaszcza przy mrozie poniżej -10°C, kiedy wychłodzenie instalacji CO grozi zamarznięciem wody w rurach na poddaszu czy w nieocieplonej kotłowni. Z praktyki wiem, że domownicy zwlekają, licząc na szybką naprawę serwisową, a tymczasem temperatura w budynku spada w ciągu kilku godzin o 5-8°C.

• Awaria podajnika ślimakowego – zator opałem, przegrzany silnik lub mechaniczne uszkodzenie sprężyny transportowej.
• Brak prądu – unieruchomiona automatyka i dmuchawa wymuszają tryb grawitacyjny na ruszcie do czasu przywrócenia zasilania.
• Chwilowy brak ekogroszku – konieczność spalenia posiadanego zapasu drewna kawałkowego lub węgla grubego.
• Serwis lub czyszczenie podajnika – okazja do jednoczesnego sprawdzenia stanu technicznego rusztu awaryjnego.

Awaria podajnika ślimakowego a konieczność montażu rusztu awaryjnego

Tak, awaria podajnika ślimakowego to najczęstszy i najbardziej jednoznaczny sygnał do montażu rusztu awaryjnego. Objawy zwykle są wyraźne: silnik podajnika pracuje “na sucho” bez przesuwu opału, słychać charakterystyczny szum przeciążonego silnika albo pojawia się zapach spalonej izolacji przewodów.

Zanim zdecydujesz się na demontaż palnika retortowego, warto sprawdzić prostsze przyczyny – zablokowany zsyp zbiornika na ekogroszek, wilgotny opał zbrylony w podajniku czy zadziałanie zabezpieczenia termicznego silnika. Więcej o rozpoznawaniu tych sygnałów znajdziesz w tekście o tym, objawy awarii podajnika ślimakowego w kotle. Jeśli po tych sprawdzeniach podajnik nadal nie transportuje paliwa, montaż rusztu awaryjnego jest uzasadniony.

Czy każdy kocioł na ekogroszek ma ruszt awaryjny w zestawie

Nie, nie każdy kocioł na ekogroszek ma ruszt awaryjny w standardowym wyposażeniu – część producentów dołącza go fabrycznie, a w innych modelach trzeba go dokupić jako oryginalną część zamienną. Rozbieżność ta wynika z polityki konkretnej marki i segmentu cenowego kotła.

Kotły retortowe z zamkniętą konstrukcją paleniska, gdzie palnik jest głęboko osadzony w obudowie, częściej wymagają rusztu dedykowanego pod dokładny numer modelu niż uniwersalnego zamiennika. Kupno “na oko” kończy się zwykle tym, że ruszt nie trzyma się prowadnic albo zostawia szpary, którymi ucieka nieskontrolowane powietrze.

• Ruszt w standardzie – część kotłów podajnikowych ma go dołączony fabrycznie jako element zestawu instalacyjnego.
• Ruszt do dokupienia – oryginalna część zamienna zamawiana pod numer katalogowy z instrukcji obsługi.
• Ruszt uniwersalny – dostępny u niezależnych dostawców, wymaga bardzo precyzyjnego doboru wymiarów komory paleniskowej.
• Numer katalogowy – kluczowa informacja przed zakupem, zwykle podana w karcie technicznej lub instrukcji serwisowej kotła.

Przed zakupem zadzwoń do serwisu producenta i podaj pełny numer modelu z tabliczki znamionowej kotła – to najszybszy sposób, żeby uniknąć pomyłki z niepasującym rusztem. Jeśli szukasz właściwego rozmiaru, przeczytaj też, jak dobrać ruszt do kotła na ekogroszek.

Przygotowanie kotła przed montażem rusztu awaryjnego

Przed montażem kocioł musi być całkowicie wygaszony i wystudzony do temperatury bezpiecznej dla dłoni – montaż na gorącym palenisku grozi poważnym poparzeniem o żeliwne elementy i ściany komory. W praktyce oznacza to odczekanie minimum kilku godzin od ostatniego dokładania opału, w zależności od mocy kotła i grubości muru paleniska.

Zanim zaczniesz demontaż elementów podajnika, odetnij zasilanie elektryczne kotła bezpiecznikiem albo wyłącznikiem głównym przy urządzeniu. To krok, który wielu domowników pomija, bo “przecież kocioł i tak nie pracuje” – a niepotrzebnie ryzykują przypadkowe uruchomienie dmuchawy podczas prac przy otwartych drzwiczkach.

1. Wygaś kocioł i odczekaj do całkowitego wystudzenia komory paleniskowej i popielnika.
2. Odetnij zasilanie elektryczne bezpiecznikiem lub głównym wyłącznikiem przy kotle.
3. Oczyść komorę z resztek żużla i popiołu, żeby ocenić realny stan prowadnic pod ruszt.
4. Przygotuj instrukcję obsługi z rysunkiem technicznym komory – różnice konstrukcyjne między modelami bywają nietrywialne.
5. Załóż rękawice robocze – elementy żeliwne są ciężkie i mają ostre krawędzie odlewnicze.

Czego nie robić przed montażem

Nie próbuj demontować palnika retortowego “na wyczucie”, bez sprawdzenia instrukcji – część modeli wymaga odkręcenia śrub mocujących od spodu komory, inne mają zatrzaskowy system mocowania. Pomyłka na tym etapie kończy się często uszkodzeniem elementu, którego kocioł będzie potrzebował z powrotem po naprawie podajnika.

Montaż rusztu awaryjnego krok po kroku

Montaż rusztu awaryjnego w kotle na ekogroszek obejmuje sześć etapów: demontaż palnika retortowego, oczyszczenie komory, osadzenie rusztu na prowadnicach, sprawdzenie stabilności, regulację przepustnicy i próbne rozpalenie. Cała procedura przy dobrej znajomości konstrukcji kotła zajmuje zwykle 30-60 minut.

Poniższa kolejność sprawdza się w większości kotłów retortowych, ale dokładna procedura demontażu palnika różni się między modelami i markami – to zastrzeżenie dotyczy zwłaszcza kotłów z elektronicznie sterowanym ruchomym rusztem retortowym.

1. Krok 1: zdemontuj lub cofnij elementy automatycznego podajnika zgodnie z instrukcją producenta (palnik retortowy, ruszt ruchomy).
2. Krok 2: oczyść komorę paleniskową z resztek żużla, popiołu i osadów po dotychczasowym spalaniu ekogroszku.
3. Krok 3: wsuń lub osadź ruszt awaryjny na dedykowanych prowadnicach albo w miejscu po palniku, zgodnie z rysunkiem z instrukcji obsługi.
4. Krok 4: sprawdź stabilność osadzenia – ruszt nie powinien się kołysać ani mieć nadmiernego luzu względem ścian komory.
5. Krok 5: dostosuj ustawienia przepustnicy powietrza pierwotnego i wtórnego, bo parametry spalania na ruszcie różnią się od trybu podajnikowego.
6. Krok 6: rozpal niewielką ilość opału testowo i obserwuj zachowanie płomienia oraz szczelność drzwiczek paleniskowych przez pierwsze 15-20 minut.

Treść nie zastępuje konsultacji z serwisantem producenta w razie wątpliwości co do sposobu demontażu palnika we własnym modelu kotła – zwłaszcza gdy w grę wchodzi gwarancja urządzenia.

Jak ustawić przepustnicę i regulację powietrza po zmianie na ruszt awaryjny

Po przejściu na ruszt awaryjny przepustnicę powietrza pierwotnego trzeba otworzyć szerzej niż w trybie podajnikowym, bo brak automatycznej dmuchawy sterowanej sondą lambda czy czujnikiem spalin wymusza ręczne dostarczenie tlenu do żaru. W praktyce oznacza to ustawienie klapy na 40-60% otwarcia na start, a potem korektę na podstawie koloru płomienia – jasny, pomarańczowo-żółty płomień świadczy o prawidłowym spalaniu, ciemny i “leniwy” o niedoborze powietrza.

Przepustnicę powietrza wtórnego reguluj niezależnie – jej zadaniem jest dopalenie gazów odlotowych nad złożem paliwa, co ogranicza dymienie i osadzanie się sadzy w kominie. Zostawienie ustawień z trybu automatycznego to jeden z najczęstszych błędów, o których piszę w dalszej części tekstu.

Jak sprawdzić szczelność i stabilność osadzenia rusztu

Sprawdzenie stabilności rusztu polega na delikatnym poruszeniu go ręką po osadzeniu na prowadnicach – prawidłowo zamontowany element nie powinien się kołysać ani przesuwać przy lekkim nacisku. Luz między ruszem a ścianami komory większy niż 3-5 mm zwykle oznacza niedopasowanie wymiarowe albo resztki żużla blokujące pełne osadzenie.

Szczelność drzwiczek paleniskowych sprawdź podczas pierwszego rozpalenia – jeśli dym wydostaje się na zewnątrz przy zamkniętych drzwiczkach, uszczelka może być przesunięta albo sam ruszt zmienił geometrię komory na tyle, że drzwiczki nie domykają się prawidłowo.

Jakim paliwem palić na ruszcie awaryjnym

Na ruszcie awaryjnym najlepiej sprawdza się węgiel kawałkowy, koks lub drewno – opały, które w trybie automatycznego podajnika są zwykle niedopuszczone ze względu na ryzyko zaklinowania ślimaka. Ekogroszek technicznie da się spalić także na ruszcie, ale traci wtedy swoją główną przewagę, czyli równomierne, sterowane dozowanie drobnego sortymentu.

“Kotły na paliwa stałe podlegają wymaganiom i metodom badań określonym w normie PN-EN 303-5, która definiuje m.in. parametry spalania i klasy efektywności urządzenia” – PN-EN 303-5:2012, Polski Komitet Normalizacyjny.

Zawsze trzymaj się listy paliw dopuszczonych przez producenta konkretnego kotła w trybie awaryjnym – spalanie odpadów, płyt wiórowych czy mokrego drewna jest zabronione i niebezpieczne, bo generuje nadmierną emisję i osady w kominie. Jakość i wilgotność opału ma na ruszcie awaryjnym jeszcze większe znaczenie niż w trybie automatycznym, bo brak jest regulacji dozowania kompensującej gorsze paliwo.

Dane sprawdzone: lipiec 2026, na podstawie ogólnych zaleceń producentów kotłów retortowych – zawsze weryfikuj listę paliw dopuszczonych w instrukcji swojego modelu. Więcej o doborze opału do kotłów retortowych znajdziesz w tekście jakim opałem palić w kotle retortowym.

Bezpieczeństwo pracy kotła na ruszcie awaryjnym – czad i kontrola spalania

Tak, palenie na ruszcie awaryjnym jest bezpieczne pod warunkiem sprawnej wentylacji kotłowni, działającego czujnika czadu i regularnej kontroli wzrokowej płomienia – zmiana trybu spalania wpływa na parametry pracy komina, więc wymaga większej uwagi niż tryb automatyczny. Zaniedbanie tych zasad jest głównym źródłem wypadków związanych z zatruciem tlenkiem węgla w sezonie grzewczym.

“Bezpieczna eksploatacja kotłów na paliwo stałe wymaga zapewnienia prawidłowej wentylacji pomieszczenia kotłowni oraz systematycznej kontroli procesu spalania, szczególnie w trybach pracy bez automatycznej regulacji” – Urząd Dozoru Technicznego, wytyczne eksploatacji kotłów, 2023.

Z mojej praktyki obserwuję, że najczęstszym błędem jest próba “wydłużenia” palenia na noc przez przymknięcie przepustnicy do minimum. Przy trybie awaryjnym to ryzykowne, bo prowadzi do niepełnego spalania i zwiększonej emisji tlenku węgla, którego nie wyczuje ani nie zobaczy żaden domownik bez sprawnego czujnika.

• Sprawny czujnik czadu w kotłowni i pomieszczeniach mieszkalnych ogrzewanych z tego źródła – element obowiązkowy, nie opcjonalny.
• Prawidłowa wentylacja nawiewno-wywiewna pomieszczenia kotłowni, niezablokowana meblami czy складowanym opałem.
• Częstsza kontrola wzrokowa płomienia – tryb ręczny wymaga regularniejszego dokładania opału niż automatyka.
• Unikanie przymykania przepustnicy “na noc” w celu wydłużenia spalania – ryzyko niepełnego spalania i emisji czadu.

Treść nie zastępuje konsultacji z instalatorem lub kominiarzem – w razie wątpliwości co do stanu technicznego instalacji lub drożności przewodu kominowego skontaktuj się z fachowcem przed dłuższą eksploatacją w trybie awaryjnym. Więcej o samych czujnikach przeczytasz w artykule czujniki czadu w kotłowni – co warto wiedzieć.

Najczęstsze błędy przy montażu i użytkowaniu rusztu awaryjnego

Tak, przy montażu i użytkowaniu rusztu awaryjnego popełnia się kilka powtarzających się błędów, z których większość wynika z traktowania trybu ręcznego “na skróty” w porównaniu z automatyką. Najczęstszy to montaż rusztu bez wcześniejszego oczyszczenia komory z zeszklonego żużla, co uniemożliwia stabilne osadzenie i zostawia szpary przepuszczające niekontrolowane powietrze.

Drugi typowy problem to pozostawienie ustawień przepustnicy powietrza z trybu automatycznego – prowadzi to do złego spalania, dymienia i osadzania się sadzy w kominie już po kilku godzinach pracy. Dlaczego kocioł dymi po przejściu na ruszt awaryjny? W większości przypadków właśnie dlatego, że nikt nie skorygował ustawień powietrza pierwotnego i wtórnego po zmianie trybu.

• Montaż na nieoczyszczonej komorze – zeszklony żużel uniemożliwia stabilne osadzenie rusztu na prowadnicach.
• Nieskorygowane ustawienia przepustnicy – parametry z trybu podajnikowego nie pasują do spalania na ruszcie.
• Palenie odpadami lub mokrym drewnem “na szybko” – brak automatyki bywa mylnie odbierany jako mniej rygorystyczny nadzór.
• Zbyt długa eksploatacja bez zaplanowanej naprawy podajnika – nieefektywne kosztowo i męczące w codziennej obsłudze.
• Brak stałego nadzoru nad paleniskiem – tryb ręczny wymaga częstszej obecności domownika niż automatyka.

Jak rozpoznać, że ruszt jest źle osadzony

Złe osadzenie rusztu objawia się nierównomiernym spalaniem po jednej stronie komory, wyraźnym dymieniem przy drzwiczkach lub nietypowym hałasem (metaliczny brzęk) przy dokładaniu opału. Jeśli zauważysz te sygnały, wygaś kocioł, poczekaj na wystudzenie i sprawdź ponownie osadzenie na prowadnicach – w większości przypadków wystarczy doczyścić prowadnice z resztek żużla.

Jak długo można bezpiecznie ogrzewać dom na ruszcie awaryjnym

Bezpiecznie można ogrzewać dom na ruszcie awaryjnym przez kilka dni do pojedynczych tygodni – to okres, jaki producenci przewidują na czas naprawy lub wymiany podajnika, a nie na stałe zastąpienie trybu automatycznego. Krótkoterminowo, przy prawidłowo dobranym opale i regulacji powietrza, większość kotłów znosi taką pracę bez widocznych szkód.

Długotrwałe użytkowanie rusztu zamiast podajnika zwiększa zużycie elementów żeliwnych paleniska, które projektowane są pod inny rozkład temperatury niż w trybie retortowym. Z praktyki polecam traktować naprawę podajnika priorytetowo i nie zwlekać z zamówieniem części zamiennej, gdy tylko ruszt awaryjny zapewni ciepło na czas oczekiwania – im dłużej trwa prowizorka, tym większe ryzyko, że przy okazji trzeba będzie wymieniać także elementy komory paleniskowej.

• Kilka dni do dwóch tygodni – bezpieczny, typowy okres pracy na ruszcie awaryjnym w oczekiwaniu na naprawę.
• Powyżej miesiąca – zwiększone ryzyko przyspieszonego zużycia elementów paleniska i wyższe koszty opału.
• Cały sezon grzewczy – nierekomendowane przez producentów, praktycznie oznacza rezygnację z zalet trybu automatycznego.

Kiedy wrócić do trybu automatycznego z podajnikiem

Powrót do trybu automatycznego następuje od razu po naprawie lub wymianie uszkodzonego elementu podajnika – przez autoryzowany serwis albo samodzielnie, jeśli masz odpowiednie kompetencje techniczne. Przed ponownym uruchomieniem podajnika trzeba usunąć ruszt awaryjny i przywrócić oryginalne ustawienie palnika retortowego dokładnie według instrukcji producenta.

Warto przy tej okazji sprawdzić stan czujników i termopary, które mogły zostać poluzowane podczas prac przy ruszcie – to element często pomijany, a odpowiadający za prawidłowe wyłączanie kotła przy przegrzaniu. Pierwsze uruchomienie po powrocie do trybu automatycznego najlepiej nadzorować przez pełny cykl grzewczy, obserwując, czy podajnik dozuje opał równomiernie i czy dmuchawa reaguje zgodnie z ustawieniami sterownika.

Co jeszcze sprawdzić po demontażu rusztu awaryjnego

Po zdemontowaniu rusztu sprawdź szczelność drzwiczek paleniskowych i stan uszczelki – element ten czasem odkształca się pod ciężarem żeliwnych segmentów rusztu podczas kilkutygodniowej eksploatacji. Skontroluj też prowadnice palnika retortowego pod kątem osadów, które mogły powstać podczas pracy w trybie ręcznym.

• Stan uszczelki drzwiczek paleniskowych – sprawdź, czy nie odkształciła się pod ciężarem rusztu.
• Czujniki i termopara – upewnij się, że nie zostały poluzowane podczas prac montażowych.
• Prowadnice palnika retortowego – oczyść z osadów po tygodniach pracy w trybie ręcznym.
• Pierwszy pełny cykl grzewczy – nadzoruj osobiście, obserwując dozowanie opału i pracę dmuchawy.

Najczęściej zadawane pytania

Czy ruszt awaryjny jest dołączony do każdego kotła na ekogroszek?

Nie zawsze – część producentów dołącza go w standardzie, a w innych modelach trzeba go dokupić jako oryginalną część zamienną. Przed zakupem sprawdź numer katalogowy w instrukcji obsługi lub skontaktuj się z serwisem producenta konkretnego kotła, żeby uniknąć zakupu niepasującego elementu.

Czy na ruszcie awaryjnym można palić ekogroszkiem?

Technicznie tak, ale ekogroszek spala się na ruszcie znacznie gorzej niż w palniku retortowym, bo traci swoją zaletę równomiernego dozowania. Zdecydowanie lepiej sprawdza się węgiel kawałkowy, koks lub drewno sezonowane, zgodnie z listą paliw dopuszczonych przez producenta konkretnego kotła.

Jak długo można bezpiecznie ogrzewać dom na ruszcie awaryjnym?

Tryb awaryjny jest rozwiązaniem tymczasowym, przewidzianym na czas naprawy podajnika – zwykle na dni lub pojedyncze tygodnie. Długotrwałe użytkowanie rusztu zamiast podajnika zwiększa zużycie elementów paleniska i nie jest zalecane przez producentów kotłów.

Czy montaż rusztu awaryjnego wymaga wezwania serwisu?

To zależy od Twojej znajomości budowy kotła – przy podstawowej wiedzy technicznej i dostępie do instrukcji obsługi montaż można wykonać samodzielnie. W razie wątpliwości co do sposobu demontażu palnika retortowego lub bezpieczeństwa instalacji zalecana jest konsultacja z autoryzowanym serwisantem producenta.

Jak zabezpieczyć się przed czadem podczas pracy kotła na ruszcie awaryjnym?

Konieczny jest sprawny, regularnie testowany czujnik czadu w kotłowni oraz prawidłowa wentylacja pomieszczenia. Praca w trybie ręcznym wymaga też częstszej kontroli wzrokowej płomienia niż tryb automatyczny, bo brak jest czujników i automatycznej regulacji kompensującej błędy w dozowaniu powietrza.

Co zrobić po naprawie podajnika, żeby wrócić do trybu automatycznego?

Trzeba zdemontować ruszt awaryjny, przywrócić oryginalne ustawienie palnika retortowego zgodnie z instrukcją producenta i sprawdzić stan czujników oraz termopary. Pierwszy pełny cykl grzewczy po powrocie do automatyki warto nadzorować osobiście, obserwując dozowanie opału i pracę dmuchawy.

Ile kosztuje ruszt awaryjny do kotła na ekogroszek?

Ceny oryginalnych rusztów awaryjnych zależą od modelu kotła i producenta, a różnice bywają znaczne w zależności od wielkości komory i liczby segmentów. Najpewniejszym źródłem aktualnej wyceny jest serwis producenta konkretnego kotła lub autoryzowany dystrybutor części zamiennych – unikaj kupowania “na oko” bez podania numeru katalogowego.

Czy ruszt awaryjny nadaje się do stałego użytkowania zamiast podajnika?

Nie, producenci nie projektują rusztu awaryjnego do wieloletniej, ciągłej eksploatacji jako zamiennika trybu automatycznego. To rozwiązanie tymczasowe na czas naprawy podajnika – stałe użytkowanie przyspiesza zużycie elementów paleniska i podnosi koszty ogrzewania przez gorszą efektywność spalania ręcznego w porównaniu z dozowaniem retortowym.

Źródła i literatura

1. PN-EN 303-5:2012 – Kotły grzewcze na paliwa stałe, wymagania i badania, Polski Komitet Normalizacyjny, 2012.
2. Urząd Dozoru Technicznego (UDT) – wytyczne bezpiecznej eksploatacji kotłów na paliwo stałe, 2023.
3. Instrukcja obsługi i serwisu kotła – dokumentacja producenta (Kospel, Metalerg, Defro, w zależności od modelu), strony producentów, 2023.
4. Naprawa i konserwacja elementów żeliwnych – zobacz też: naprawa i spawanie elementów żeliwnych rusztu.

Tomasz Borkowski

Praktyk renowacji żeliwa i miłośnik gotowania na żeliwnych patelniach. Od kilkunastu lat przywraca do życia stare patelnie, garnki, ruszty i piece – czyści, wypala, sezonuje i dogląda, żeby służyły kolejnym pokoleniom. Na Żeliwo24 dzieli się metodami, które sam przetestował w kuchni i warsztacie: co naprawdę działa, co jest mitem, a co potrafi zepsuć dobry odlew. Prywatnie fan steków z żeliwnej patelni i zimowych wieczorów przy kozie.