Jak wypalić i sezonować ruszt żeliwny do grilla?

Czym jest sezonowanie żeliwa i dlaczego ruszt tego potrzebuje?

Sezonowanie żeliwa to celowe utworzenie cienkiej, polimeryzowanej warstwy oleju na porowatej powierzchni metalu, która działa jak naturalna powłoka nieprzywierająca i jednocześnie chroni przed korozją. Surowe żeliwo szare bez tej warstwy jest chropowate w dotyku, chłonie wilgoć z powietrza i rdzewieje w ciągu kilku godzin od kontaktu z wodą. Proces ten opisuje jako podstawowy krok pielęgnacyjny amerykański producent Lodge Cast Iron w swoim poradniku sezonowania (źródło: Lodge Cast Iron, 2024).

Żeliwo szare, z którego odlewa się większość rusztów grillowych, ma strukturę mikroporowatą – to widać gołym okiem, gdy porówna się nową, surową odlewinę ze starym, wypolerowanym latami użytku rusztem. Z mojej praktyki przy renowacji akcesoriów żeliwnych wynika, że różnica w chropowatości między świeżym odlewem a rusztem po dwóch sezonach jest wyraźnie wyczuwalna pod palcem – powierzchnia robi się gładsza z każdym kolejnym wypaleniem oleju.

Jak olej zmienia się w twardą powłokę?

Olej pod wpływem wysokiej temperatury nie po prostu wysycha – polimeryzuje, czyli jego cząsteczki łączą się w twardą, usieciowaną strukturę przypominającą cienki plastik przywarty do metalu. Ten proces różni sezonowanie od zwykłego smarowania patelni tłuszczem przed smażeniem, bo tam olej nigdy nie osiąga temperatury polimeryzacji i po prostu się spala lub ścieka.

Co dzieje się z rusztem bez sezonowania?

Ruszt niepoddany sezonowaniu koroduje już po jednym deszczowym wieczorze pozostawiony na zewnątrz. Warto zapamiętać kilka konkretnych sygnałów, które pokazują, że powierzchnia żeliwa nie ma jeszcze ochronnej warstwy:

• Matowoszary, ziarnisty odcień metalu zamiast głębokiej czerni – surowe żeliwo nie ma jednolitego koloru.
• Przywieranie jedzenia do prętów już przy pierwszym kontakcie z rusztem, nawet krótkim.
• Pojawienie się rdzawobrązowych plamek po zaledwie jednym kontakcie z wilgocią lub deszczem.
• Chropowata, “drapiąca” faktura wyczuwalna przy przesunięciu palcem po pręcie rusztu.

Dobrze sezonowany ruszt ciemnieje z czasem do koloru głęboko czarnego i robi się gładszy z każdym kolejnym grillowaniem – to obserwacja, którą potwierdza praktycznie każdy użytkownik żeliwnego sprzętu po pierwszym sezonie.

Czy nowy ruszt żeliwny zawsze trzeba wypalić przed pierwszym użyciem?

Nie, to zależy od rodzaju powłoki fabrycznej rusztu. Ruszty z surowego żeliwa niemal zawsze mają na sobie cienką warstwę wosku lub oleju technicznego chroniącą przed rdzą podczas transportu i magazynowania, i tę powłokę trzeba wypalić. Ruszty emaliowane mają gotową powłokę ochronną i sezonowania olejem w ogóle nie wymagają (źródło: Weber, instrukcje pielęgnacji akcesoriów, 2024).

Czym różni się ruszt emaliowany od surowego żeliwa?

Emalia to szklista powłoka wypalana fabrycznie w piecu w temperaturze znacznie wyższej niż domowy grill jest w stanie osiągnąć, dlatego jest twarda, gładka i odporna na rdzę bez żadnej dodatkowej obróbki. Ruszt z surowego żeliwa nie ma takiej ochrony – jego jedyną barierą przed korozją jest właśnie warstwa sezonowania, którą użytkownik musi zbudować sam. Rozróżnienie to jest kluczowe, bo próba “sezonowania” emaliowanego rusztu olejem nie ma sensu i tylko generuje niepotrzebny dym.

Co grozi pominięciem wypalenia powłoki producenta?

Pominięcie tego etapu grozi nieprzyjemnym, chemicznym zapachem i gęstym dymem podczas pierwszego grillowania, a resztki wosku transportowego mogą też zmienić smak potraw. Zanim kupisz nowy ruszt, sprawdź opis produktu – część producentów sprzedaje ruszty jako “wstępnie sezonowane” (pre-seasoned), co oznacza, że fabryczny cykl olej-wypalanie już przeszły i pierwszy krok można pominąć.

Co przygotować do wypalania i sezonowania rusztu

Do sezonowania rusztu żeliwnego potrzebne jest źródło wysokiej temperatury (grill gazowy, węglowy lub piekarnik domowy dla mniejszych elementów), olej o odpowiednich właściwościach polimeryzujących, czysta ściereczka lub ręcznik papierowy oraz podstawowy sprzęt ochronny. Cały proces trwa zwykle od dwóch do czterech godzin łącznie z czasem stygnięcia między cyklami, więc warto zaplanować go na dzień bez pośpiechu.

• Grill zdolny osiągnąć wysoką temperaturę (piekarnik domowy sprawdza się dobrze przy mniejszych rusztach, np. do kominków czy patelni).
• Olej o wysokim punkcie dymienia lub tradycyjny olej lniany surowy do polimeryzacji.
• Ręcznik papierowy lub czysta bawełniana ściereczka do rozprowadzania cienkiej warstwy oleju.
• Rękawice żaroodporne i długie szczypce kuchenne – praca odbywa się przy powierzchniach rozgrzanych do kilkuset stopni.
• Szczotka druciana (mosiężna) do etapu czyszczenia po pierwszym wypaleniu.
• Dobrze wentylowane miejsce lub przestrzeń na zewnątrz – proces generuje intensywny, gryzący dym.

Jaki olej wybrać – lniany, rzepakowy czy specjalistyczny?

Olej lniany surowy (nie mylić z olejem lnianym spożywczym rafinowanym) polimeryzuje najtwardziej i daje najbardziej odporną powłokę, dlatego rekomendują go producenci naczyń żeliwnych, w tym Lodge Cast Iron (źródło: Lodge Cast Iron, 2024). Olej rzepakowy rafinowany o wysokim punkcie dymienia jest praktycznym kompromisem – jest dużo łatwiej dostępny w każdym sklepie spożywczym i wciąż daje solidny efekt, choć wymaga zwykle więcej cykli niż olej lniany.

Dane sprawdzone: 2026, na podstawie wytycznych producentów żeliwa i akcesoriów grillowych – ceny i dostępność poszczególnych olejów warto zweryfikować lokalnie przed zakupem.

Krok 1: Wypalenie nowego rusztu z powłoki ochronnej producenta

Pierwszy krok polega na rozgrzaniu pustego grilla z założonym rusztem do maksymalnej temperatury na 20-30 minut, w dobrze wentylowanym miejscu. To wypalenie usuwa fabryczną powłokę woskową lub olejową transportową – ten etap pomija się wyłącznie przy ruszcie jawnie opisanym przez producenta jako fabrycznie sezonowany.

Jak przebiega sam proces wypalania?

Ustaw pusty grill na maksymalny płomień lub rozpal pełen komin węgla drzewnego, załóż ruszt bez żadnego jedzenia i zamknij pokrywę. Podczas tych 20-30 minut mogą pojawić się gęsty dym i wyraźny, chemiczny swąd – to normalne i przejściowe, bo spala się właśnie fabryczna powłoka ochronna. Nie zostawiaj grilla bez nadzoru i pilnuj, żeby dym miał gdzie swobodnie uciekać.

Co dzieje się po zakończeniu wypalania?

Po wygaszeniu ognia albo wyłączeniu palników ruszt musi ostygnąć do temperatury umożliwiającej bezpieczny kontakt dłonią w rękawicy roboczej, zanim przejdziesz do czyszczenia. Zwykle to 15-20 minut przy otwartej pokrywie grilla. Próba czyszczenia rozgrzanego jeszcze rusztu grozi poparzeniem i nie ma sensu technicznego – metal musi częściowo ostygnąć, żeby resztki spalonej powłoki dały się łatwo usunąć.

Krok 2: Czyszczenie rusztu po wypaleniu

Czyszczenie po pierwszym wypaleniu polega na usunięciu pozostałości spalonej powłoki fabrycznej suchą szczotką drucianą, bez użycia wody ani detergentów na tym etapie. Woda w tym momencie procesu tylko generuje wilgoć na jeszcze niezabezpieczonym metalu, co przyspiesza korozję zamiast jej zapobiegać.

• Szczotka druciana mosiężna zamiast stalowej – jest łagodniejsza dla powierzchni żeliwa i nie zostawia głębokich rys.
• Ruch szczotką wzdłuż prętów rusztu, z umiarkowanym naciskiem, aż zejdą wszystkie luźne resztki.
• Przetarcie suchą, czystą ściereczką bawełnianą lub ręcznikiem papierowym po szczotkowaniu.
• Sprawdzenie wzrokowe całej powierzchni pod kątem błyszczących plam surowego metalu, które oznaczają niedoczyszczenie.

Gotowa do kolejnego kroku powierzchnia powinna być równomiernie matowa, bez błyszczących, jasnych plam czystego żeliwa przebijających spod pozostałości powłoki. Jeśli takie plamy widać, warto powtórzyć szczotkowanie w tych miejscach, zanim przejdziesz do nakładania oleju.

Krok 3: Nakładanie cienkich warstw oleju

Do nakładania oleju wystarczy niewielka ilość – kilka kropli na ściereczkę lub ręcznik papierowy, rozprowadzone cienką warstwą na całej powierzchni rusztu z obu stron, łącznie z krawędziami i spodem prętów. Nadmiar oleju trzeba dokładnie zetrzeć osobną, suchą częścią ściereczki, bo błyszcząca, mokra warstwa da w efekcie lepką, nierówną powłokę zamiast twardej patyny.

Jak poznać, że warstwa jest wystarczająco cienka?

Cienka warstwa oleju po rozprowadzeniu wygląda niemal na suchą w dotyku – jeśli na palcu zostaje wyraźny, tłusty film, oznacza to, że oleju jest zbyt dużo. Dobra zasada z praktyki: nałóż olej, poczekaj minutę, a potem przetrzyj cały ruszt jeszcze raz suchą częścią ściereczki, jakbyś próbował zetrzeć go w całości. To, co zostaje na powierzchni po takim przetarciu, jest zwykle właściwą ilością do wypalenia.

Dlaczego cienka warstwa oleju jest lepsza niż gruba?

Gruba warstwa oleju nie polimeryzuje równomiernie w całej swojej objętości – zewnętrzna część utwardza się szybciej niż wnętrze, co prowadzi do powstania lepkiej, niedojrzałej powłoki, która odchodzi płatami już po kilku użyciach grilla. Wielokrotne nakładanie cienkich warstw, każda osobno wypalana, daje w efekcie twardszą i bardziej trwałą patynę niż jedna gruba warstwa nałożona “na zapas”.

Krok 4: Wypalanie warstw oleju w wysokiej temperaturze

Olej lniany polimeryzuje trwale w temperaturze rzędu 230-260 st. C, dlatego wypalanie na maksimum grilla przez 30-45 minut daje najlepszy efekt utwardzenia powłoki (źródło: Lodge Cast Iron, 2024). Dokładna temperatura zależy jednak od modelu grilla i grubości ścianek komory spalania, więc traktuj ten zakres jako punkt odniesienia, a nie sztywną regułę dla każdego urządzenia.

Ile trwa jeden cykl wypalania?

Jeden pełny cykl to zwykle 30-45 minut w wysokiej temperaturze plus czas stygnięcia, czyli licząc realistycznie, od 45 minut do godziny na jedną warstwę. Po ostygnięciu ruszt powinien być matowo-czarny, gładki w dotyku i bez śladu lepkości – jeśli powierzchnia wciąż jest klejąca, oznacza to, że warstwa oleju była za gruba albo temperatura za niska, i trzeba ją zetrzeć oraz powtórzyć cykl.

Dlaczego wentylacja jest tu tak ważna?

Proces wypalania oleju generuje intensywny, gęsty dym przez cały czas trwania cyklu, dlatego praca na zewnątrz albo w bardzo dobrze wentylowanym pomieszczeniu jest koniecznością, nie opcją. Sezonowanie rusztu w zamkniętym garażu czy kuchni bez wyciągu kończy się zwykle uruchomieniem czujnika dymu i nieprzyjemnym zapachem utrzymującym się w tkaninach przez kilka dni.

Ile warstw oleju wypalić, by uzyskać trwałą patynę?

Dla nowego, surowego rusztu żeliwnego zaleca się zwykle od 3 do 6 cykli nałożenia cienkiej warstwy oleju i wypalenia w wysokiej temperaturze, choć dokładna liczba zależy od stanu wyjściowego konkretnego rusztu i rodzaju użytego oleju (źródło: Lodge Cast Iron, 2024). Traktuj tę liczbę jako punkt startowy, a nie gwarancję – niektóre ruszty potrzebują więcej cykli, zanim powłoka stanie się jednolita.

1. Cykl pierwszy: cienka warstwa oleju, wypalanie 30-45 minut, stygnięcie – powierzchnia zwykle wciąż nierówna kolorystycznie.
2. Cykl drugi i trzeci: kolejne, coraz cieńsze warstwy – odcień zaczyna się ujednolicać, plamy jaśniejszego metalu maleją.
3. Cykl czwarty do szóstego: dopracowanie powłoki, aż cała powierzchnia jest jednolicie matowo-czarna.
4. Test gotowości: przesuń palcem po pręcie – powierzchnia powinna być gładka, sucha w dotyku, bez lepkości i bez jasnych plam.

Każda kolejna warstwa jest cieńsza i bardziej równomierna niż poprzednia, bo powierzchnia żeliwa staje się coraz mniej porowata po każdym cyklu. Ruszt gotowy do regularnego użytku ma jednolity, matowy, ciemny odcień bez jasnych plam surowego żeliwa – dalsze sezonowanie odbywa się już naturalnie, przy każdym kolejnym grillowaniu, dzięki tłuszczowi wytapiającemu się z potraw.

“Regularne, systematyczne sezonowanie cienkimi warstwami oleju i utrzymanie właściwej temperatury procesu to podstawa trwałości powłoki ochronnej na wyrobach żeliwnych.” — Lodge Cast Iron, Seasoning Guide, 2024

Jak pielęgnować ruszt po każdym grillowaniu?

Ruszt czyści się na gorąco szczotką zaraz po zakończeniu grillowania, gdy resztki jedzenia jeszcze łatwo odchodzą od ciepłej powierzchni. Odkładanie czyszczenia na później, gdy metal już ostygnie, sprawia, że przypalone resztki twardnieją i wymagają dużo więcej pracy szczotką (źródło: Weber, instrukcje pielęgnacji akcesoriów, 2024).

• Czyszczenie szczotką drucianą na gorąco, zaraz po zdjęciu potraw z rusztu, bez moczenia w wodzie na dłużej.
• Unikanie agresywnych detergentów, które rozpuszczają warstwę sezonowania razem z tłuszczem.
• Lekkie natłuszczenie rusztu jeszcze ciepłego przed odłożeniem, zwłaszcza przed dłuższą przerwą między grillowaniami.
• Przechowywanie w suchym miejscu z dostępem powietrza, nie w szczelnie zamkniętym worku foliowym.

Czy można myć ruszt wodą?

Tak, krótkie płukanie gorącą wodą po szczotkowaniu jest w porządku, o ile ruszt od razu potem zostanie dokładnie osuszony i lekko natłuszczony. Problemem jest nie sama woda, tylko pozostawienie mokrego żeliwa bez osuszenia – wtedy rdza pojawia się w ciągu kilku godzin.

Jak często odnawiać powłokę sezonowania?

Z mojej obserwacji u regularnie używanego sprzętu do grillowania warstwa sezonowania odnawia się praktycznie sama przy każdym kontakcie z tłustym mięsem czy warzywami skropionymi olejem. Jeśli jednak ruszt stoi nieużywany przez cały sezon zimowy, warto przed pierwszym wiosennym grillowaniem powtórzyć jeden lub dwa cykle olej-wypalanie, żeby odświeżyć powłokę.

Najczęstsze błędy przy sezonowaniu rusztu żeliwnego

Najczęstszym błędem popełnianym przy pierwszym sezonowaniu jest nakładanie zbyt grubej warstwy oleju, która nie polimeryzuje równomiernie i pozostaje lepka nawet po długim wypalaniu. Drugim typowym problemem jest mycie świeżo sezonowanego rusztu detergentem zaraz po procesie, co usuwa jeszcze niedojrzałą, kruchą powłokę.

• Zbyt gruba warstwa oleju – daje lepką, nierówną powłokę zamiast twardej patyny; poprawka: cieńsze warstwy, więcej cykli.
• Zbyt niska temperatura wypalania – olej się przypala i łuszczy zamiast polimeryzować; poprawka: maksymalna dostępna temperatura grilla.
• Mycie detergentem zaraz po sezonowaniu – rozpuszcza świeżą powłokę; poprawka: tylko woda i szczotka przez pierwsze tygodnie.
• Pominięcie wypalenia fabrycznej powłoki ochronnej przed pierwszym sezonowaniem – skutkuje nieprzyjemnym zapachem i dymem przy grillowaniu jedzenia.
• Przechowywanie wilgotnego rusztu w szczelnym pokrowcu – sprzyja kondensacji i przyspiesza korozję mimo sezonowania.

Czy zbyt niska temperatura naprawdę psuje efekt?

Tak, temperatura poniżej progu polimeryzacji sprawia, że olej po prostu się przypala punktowo i tworzy nierówne, ciemne plamy zamiast gładkiej powłoki. To jeden z powodów, dla których piekarnik domowy nastawiony na typowe 200 st. C bywa mniej skuteczny niż dobrze rozgrzany grill węglowy czy gazowy osiągający wyższe temperatury przy zamkniętej pokrywie.

Dlaczego pośpiech szkodzi całemu procesowi?

Skracanie czasu wypalania z chęci szybszego skończenia procesu to błąd, który widuję najczęściej u osób sezonujących ruszt po raz pierwszy. Niedowypalona warstwa oleju wygląda na gotową zaraz po zdjęciu z ognia, ale traci swoją trwałość już przy pierwszym kontakcie ze szczotką drucianą przy czyszczeniu po grillowaniu.

Co zrobić, gdy sezonowany ruszt zardzewiał?

Rdza powierzchniowa na sezonowanym ruszcie nie oznacza, że trzeba go wyrzucić – żeliwo szare w praktyce nadaje się do pełnej renowacji nawet po latach zaniedbania, o ile korozja nie zniszczyła struktury metalu. Właściwości mechaniczne żeliwa szarego, w tym jego odporność na powierzchniowe uszkodzenia korozyjne, opisuje w swoich publikacjach Instytut Odlewnictwa w Krakowie (źródło: Instytut Odlewnictwa, 2023).

Jak usunąć rdzę z sezonowanego rusztu krok po kroku?

1. Usuń rdzę szczotką drucianą mosiężną lub drobnym papierem ściernym, aż odsłonisz czysty metal w miejscu korozji.
2. Przetrzyj całą powierzchnię suchą ściereczką, sprawdzając wzrokowo, czy nie zostały jeszcze ślady rdzawych plam.
3. Powtórz pełny proces sezonowania – cienka warstwa oleju plus wypalanie w wysokiej temperaturze, minimum 2-3 cykle.
4. Sprawdź warunki przechowywania rusztu i wyeliminuj przyczynę wilgoci, która doprowadziła do korozji.

Czy zardzewiały ruszt zawsze da się uratować?

To zależy od głębokości korozji – rdza powierzchniowa, nawet rozległa, jest w większości przypadków w pełni usuwalna i po ponownym sezonowaniu ruszt wraca do pełnej sprawności. Głęboka, wżerowa korozja, która osłabiła strukturę metalu i pozostawiła ubytki widoczne jako dziury lub kruszący się materiał, bywa jednak nieodwracalna i w takim przypadku bezpieczniej jest rozważyć wymianę elementu, niż ryzykować pęknięcie podczas użytkowania. Więcej o pełnym procesie opisuje renowacja żeliwa i usuwanie rdzy krok po kroku.

Najczęstszą przyczyną nawrotu rdzy po udanej renowacji jest przechowywanie wilgotnego rusztu w szczelnym pokrowcu, który zatrzymuje kondensację zamiast pozwalać jej odparować. Warto wyeliminować ten nawyk już przy okazji naprawy, bo inaczej cały proces czyszczenia i ponownego sezonowania trzeba będzie powtórzyć za kilka miesięcy. Podobne zasady konserwacji dotyczą zresztą innych wyrobów żeliwnych w domu – od wypalania i konserwacji patelni żeliwnej, przez pielęgnację mebli ogrodowych żeliwnych, po elementy grzewcze, gdzie warto znać też jak wymienić ruszt w piecu krok po kroku oraz różnice między żeliwem surowym a emaliowanym.

Najczęściej zadawane pytania

Ile razy trzeba wypalić ruszt żeliwny przed pierwszym grillowaniem?

Standardowo zaleca się 3-6 cykli nałożenia cienkiej warstwy oleju i wypalenia w wysokiej temperaturze, po wcześniejszym wypaleniu fabrycznej powłoki ochronnej. Efekt to jednolita, matowo-czarna powierzchnia bez jasnych plam surowego metalu. Dokładna liczba cykli zależy od stanu wyjściowego konkretnego rusztu i rodzaju użytego oleju, więc traktuj te wartości orientacyjnie.

Czy ruszt emaliowany też trzeba sezonować olejem?

Nie, emalia to gotowa powłoka ochronna nałożona fabrycznie i nie wymaga dodatkowego sezonowania olejem. Sezonowanie dotyczy wyłącznie rusztów z surowego, niezabezpieczonego żeliwa, które bez tej warstwy szybko koroduje.

Jaki olej najlepiej sprawdza się do sezonowania rusztu żeliwnego?

Tradycyjnie olej lniany surowy daje najtwardszą i najtrwalszą powłokę dzięki wysokim właściwościom polimeryzującym. Praktyczną alternatywą, łatwiej dostępną w zwykłym sklepie spożywczym, jest rafinowany olej rzepakowy o wysokim punkcie dymienia – wymaga zwykle nieco więcej cykli, ale wciąż daje solidny efekt.

Dlaczego mój sezonowany ruszt jest lepki zamiast gładki?

Lepkość zwykle wynika z nałożenia zbyt grubej warstwy oleju przed wypalaniem albo z niewystarczającej temperatury procesu. Trzeba oczyścić powierzchnię szczotką drucianą i powtórzyć cykl, tym razem z cieńszą warstwą oleju i w wyższej, maksymalnej dostępnej temperaturze grilla.

Czy zardzewiały ruszt żeliwny do grilla nadaje się jeszcze do użytku?

Tak, w większości przypadków rdza powierzchniowa jest usuwalna szczotką drucianą, po czym ruszt można ponownie sezonować od nowa. Głęboka, wżerowa korozja osłabiająca strukturę metalu, widoczna jako ubytki czy kruszący się materiał, bywa jednak nieodwracalna i wtedy bezpieczniej rozważyć wymianę.

Czy można myć sezonowany ruszt żeliwny detergentem?

Częste mycie agresywnym detergentem nie jest zalecane, bo osłabia i rozpuszcza warstwę sezonowania razem z tłuszczem. Lepiej czyścić na gorąco szczotką drucianą i wodą, a środki chemiczne stosować tylko sporadycznie, po czym od razu ponownie natłuścić powierzchnię cienką warstwą oleju.

Jak przechowywać ruszt żeliwny między sezonami grillowymi?

W suchym miejscu z dostępem powietrza, lekko natłuszczony, najlepiej nie w szczelnie zamkniętym worku foliowym. Szczelne opakowanie sprzyja kondensacji wilgoci wewnątrz i przyspiesza korozję, nawet jeśli powłoka sezonowania jest dobrze zbudowana.

Czy piekarnik domowy nadaje się do sezonowania rusztu?

Tak, piekarnik sprawdza się dobrze przy mniejszych rusztach, np. do kominków, patelni czy niewielkich grillów przenośnych, choć typowa maksymalna temperatura domowego piekarnika (ok. 250-280 st. C) bywa niższa niż w rozgrzanym grillu węglowym. Przy większych rusztach grillowych praktyczniejszy jest sam grill, który łatwiej rozgrzewa się do wyższych temperatur przy zamkniętej pokrywie.

Źródła i literatura

1. Lodge Cast Iron – Seasoning Guide (2024)
2. Weber – instrukcje pielęgnacji rusztów i akcesoriów żeliwnych (2024)
3. Instytut Odlewnictwa w Krakowie – właściwości fizykochemiczne żeliwa szarego (2023)

Tomasz Borkowski

Praktyk renowacji żeliwa i miłośnik gotowania na żeliwnych patelniach. Od kilkunastu lat przywraca do życia stare patelnie, garnki, ruszty i piece – czyści, wypala, sezonuje i dogląda, żeby służyły kolejnym pokoleniom. Na Żeliwo24 dzieli się metodami, które sam przetestował w kuchni i warsztacie: co naprawdę działa, co jest mitem, a co potrafi zepsuć dobry odlew. Prywatnie fan steków z żeliwnej patelni i zimowych wieczorów przy kozie.