Jak piec mięso w gęsiarce żeliwnej, aby było soczyste i miękkie?

Czym jest gęsiarka żeliwna i czym różni się od zwykłej brytfanny?

Gęsiarka to owalne, głębokie naczynie żeliwne z ciężką, dopasowaną pokrywą, o pojemności najczęściej 5-8 litrów, zaprojektowane pod kształt drobiu i dużych kawałków mięsa. W przeciwieństwie do płaskiej blachy do pieczenia tworzy niemal szczelne środowisko – para wodna unosząca się z mięsa wraca na jego powierzchnię zamiast uciekać przez szpary. To właśnie różnica, która decyduje o soczystości pieczeni z gęsiarki żeliwnej w porównaniu z cienką brytfanną.

Z mojej praktyki kuchennej wynika, że kluczowa jest tu geometria pokrywy – musi ściśle przylegać do krawędzi naczynia, bo nawet niewielka szczelina zmienia proces pieczenia z duszenia w suche pieczenie. Gęsiarka żeliwna, emaliowana lub surowa, sprawdza się równie dobrze na palniku gazowym czy indukcyjnym (do obsmażania), jak i w piekarniku – to jedno naczynie na cały proces, od podsmażenia skórki po godziny wolnego pieczenia.

Gęsiarka a naczynia emaliowane i stalowe

Cienka blacha stalowa czy aluminiowa reaguje na temperaturę niemal natychmiast, co brzmi jak zaleta, ale w praktyce oznacza gwałtowne skoki ciepła przy każdym otwarciu piekarnika. Żeliwo działa odwrotnie – trzyma temperaturę stabilnie, nawet gdy termostat piekarnika się waha.

• Naczynia emaliowane (np. serie Le Creuset czy Staub) łączą zalety żeliwa z powłoką, która nie wymaga wypalania i jest odporna na kwasy z marynat na bazie octu czy wina.
• Surowe żeliwo (nieemaliowane) wymaga wcześniejszego wypalenia i regularnego natłuszczania, podobnie jak jak wypalić nowy garnek żeliwny przed pierwszym użyciem.
• Blacha stalowa odkształca się przy wysokiej temperaturze i tworzy nierówne strefy kontaktu z palnikiem, co prowadzi do miejscowych przypaleń.
• Gęsiarka żeliwna emaliowana jest łatwiejsza w codziennym użytkowaniu niż surowa, ale surowa lepiej znosi bardzo wysokie temperatury obsmażania.

Wybór między emalią a surowym żeliwem to w dużej mierze kwestia stylu gotowania – ja sam do dużych kawałków mięsa z długim czasem duszenia wybieram emalię, bo łatwiej ją domyć z przypalonego tłuszczu z drobiu.

Dlaczego żeliwo sprawdza się do wolnego pieczenia mięsa?

Żeliwo sprawdza się do wolnego pieczenia, ponieważ ma dużą bezwładność cieplną – raz nagrzane, długo utrzymuje stabilną temperaturę i rozprowadza ją równomiernie ze wszystkich stron naczynia. To sprzyja powolnemu rozkładowi kolagenu w tkance łącznej na żelatynę, co daje efekt miękkiego, rozpadającego się pod widelcem mięsa, zamiast suchych, poszarpanych włókien (źródło: J. Kenji López-Alt, Serious Eats – The Food Lab, 2021).

“Powolne gotowanie w niskiej temperaturze pozwala kolagenowi przekształcić się w żelatynę, zanim białka mięśniowe zdążą wypchnąć zbyt dużo wilgoci – to fundamentalna różnica między pieczenią miękką a suchą” – J. Kenji López-Alt, Serious Eats, The Food Lab, 2021.

Akumulacja i równomierne rozprowadzanie ciepła

Ściany gęsiarki żeliwnej mają zwykle grubość kilku milimetrów, dzięki czemu ciepło z palnika czy piekarnika rozchodzi się po całym obwodzie naczynia, a nie tylko w miejscu bezpośredniego kontaktu z grzałką. Efekt jest taki, że brzegi mostka czy uda gęsi nie przesychają szybciej niż środek kawałka.

• Stabilność temperatury ogranicza ryzyko przypadkowego przypalenia przy kilkuminutowej nieuwadze, co przy cienkiej blasze kończy się często spaloną skórką.
• Wysoka masa naczynia oznacza wolniejsze nagrzewanie na starcie, ale też wolniejsze wychładzanie po wyjęciu z piekarnika – mięso “dochodzi” jeszcze przez chwilę.
• Grubość ścianek żeliwa (typowo 4-6 mm w gęsiarkach) tłumi gwałtowne wahania temperatury domowego piekarnika, które w tańszych modelach potrafią sięgać 10-15°C.
• Efekt kumulatywny – żeliwo “pamięta” temperaturę nawet po otwarciu drzwiczek piekarnika na chwilę podlania mięsa.

Jak żeliwo wpływa na rozkład kolagenu?

Kolagen zaczyna się rozpuszczać w temperaturze powyżej ok. 60°C, ale proces ten przyspiesza dopiero w dłuższym czasie i przy stabilnym cieple – dokładnie takim, jakie zapewnia żeliwo. W praktyce oznacza to, że kawałki bogate w tkankę łączną, jak łopatka wieprzowa czy mostek wołowy, wymagają czasu liczonego w godzinach, nie w minutach, żeby osiągnąć teksturę rozpadającą się pod widelcem.

Jakie mięso najlepiej piec w gęsiarce żeliwnej?

Do gęsiarki żeliwnej najlepiej nadają się kawałki mięsa bogate w tkankę łączną i tłuszcz śródmięśniowy – gęś, kaczka, łopatka wieprzowa, karkówka oraz mostek wołowy – bo długie, wolne pieczenie rozkłada w nich kolagen zamiast wysuszać włókna. Chude, delikatne części, jak polędwica, tracą na takim procesie, ponieważ nie mają wystarczającej rezerwy tłuszczu i tkanki łącznej.

Gęś, kaczka i drób w całości

Gęś to klasyczne zastosowanie gęsiarki – nazwa naczynia nie wzięła się znikąd. Tłuszcz podskórny gęsi i kaczki podczas długiego pieczenia stopniowo się wytapia i nawilża mięso od wewnątrz, jednocześnie spływając na dno naczynia i tworząc bazę pod sos.

• Gęś (2,5-4 kg) – najdłuższy czas pieczenia spośród drobiu, ale i największa tolerancja na błędy dzięki grubej warstwie tłuszczu.
• Kaczka (1,5-2,5 kg) – krótszy czas niż gęś, warto nakłuć skórę, by tłuszcz swobodniej się wytapiał.
• Kurczak w całości (1,2-1,8 kg) – dobrze się sprawdza, choć wymaga wyraźnie krótszego czasu pieczenia niż gęś czy kaczka.

Wieprzowina i wołowina – które kawałki wybrać?

Łopatka i karkówka wieprzowa mają dużą ilość tkanki łącznej i przerostów tłuszczu, więc reagują na wolne pieczenie najlepiej ze wszystkich popularnych kawałków – to samo mięso, z którego robi się pulled pork w piekarniku czy wolnowarze. Mostek wołowy i pręga to z kolei twarde partie robocze zwierzęcia, które bez długiego, wilgotnego pieczenia byłyby praktycznie niejadalne, a po 3-4 godzinach w gęsiarce rozpadają się na włókna.

Chude, delikatne kawałki, takie jak polędwica wołowa czy schab bez kości, nie są dobrym wyborem do gęsiarki – długie, wolne pieczenie (long-slow cooking) je wysuszy zamiast zmiękczyć, bo nie mają wystarczającej ilości tłuszczu i kolagenu, które mogłyby się rozłożyć i nawilżyć włókna.

Jak przygotować mięso przed pieczeniem (marynata, obsmażanie)?

Mięso przed pieczeniem w gęsiarce warto obsmażyć na mocno rozgrzanym tłuszczu i zamarynować lub zasolić z wyprzedzeniem – obsmażanie buduje skarmelizowaną skórkę dzięki reakcji Maillarda, a marynata lub dry brining zmiękczają włókna i poprawiają przyprawienie na wskroś. Oba kroki razem dają wyraźnie lepszy efekt niż samo włożenie surowego mięsa do naczynia.

Marynowanie i dry brining – co wybrać?

Marynata na bazie octu, wina lub maślanki z ziołami zmiękcza włókna mięśniowe przed pieczeniem – u mnie sprawdza się minimum kilka godzin, a przy większych kawałkach, jak łopatka czy gęś, najlepiej całą noc w lodówce. Alternatywą, którą coraz częściej stosuję zamiast klasycznej marynaty w płynie, jest dry brining – solenie na sucho na 12-24 godziny przed pieczeniem, bez zanurzania mięsa w roztworze soli.

• Marynata płynna (wet brine) – ocet, wino lub maślanka + zioła, czas działania 4-12 godzin, najlepiej w lodówce, w naczyniu nieaktywnym chemicznie.
• Dry brining – sól rozprowadzona po powierzchni mięsa 12-24 godziny wcześniej, bez dodatku płynu, daje równomierne przyprawienie na wskroś.
• Zioła i przyprawy twarde (jałowiec, tymianek, liść laurowy) warto dodać już na etapie marynowania, bo olejki eteryczne potrzebują czasu, by wniknąć w mięso.
• Sól dodana tuż przed pieczeniem działa tylko powierzchniowo i nie poprawia struktury włókien tak, jak sól wchłonięta wcześniej.

Obsmażanie i budowanie fondu na sos

Obsmażenie mięsa na mocno rozgrzanym tłuszczu przed pieczeniem buduje skarmelizowaną skórkę dzięki reakcji Maillarda i wzbogaca smak całej potrawy, nawet jeśli – wbrew starej kuchennej legendzie – nie “zamyka soków” w dosłownym sensie fizycznym. Z doświadczenia kuchennego wiem, że obsmażanie w tej samej gęsiarce na kuchence, a potem przełożenie jej wprost do piekarnika, ogranicza mycie naczyń i zachowuje przypieczone resztki (fond) na dnie, które później stają się bazą sosu.

1. Rozgrzej gęsiarkę na średnio-wysokim ogniu z niewielką ilością tłuszczu (smalec, olej rzepakowy).
2. Obsmaż mięso skórą w dół przez 4-6 minut, aż skórka nabierze złocistego koloru.
3. Obróć i obsmaż pozostałe strony przez 2-3 minuty każdą.
4. Wyjmij mięso, zostaw skarmelizowane resztki na dnie – to fond pod przyszły sos.
5. Ułóż warzywa korzeniowe na dnie, a na nich mięso, i przełóż całą gęsiarkę z pokrywą do piekarnika.

Jaka temperatura i czas pieczenia zapewnią soczystość?

Niska temperatura 140-160°C przez 2,5-4 godziny (zależnie od wagi mięsa) daje wyraźnie lepszy efekt soczystości niż wysoka temperatura przez krótki czas. Zbyt wysoka temperatura powoduje gwałtowne kurczenie się włókien mięśniowych i wypychanie soków na zewnątrz, zanim kolagen zdąży się rozłożyć na żelatynę.

Dla orientacji: gęś o wadze ok. 2,5 kg piecze się zwykle 3-3,5 godziny w 160°C, a łopatka wieprzowa o podobnej wadze – w zbliżonym czasie, choć przy nieco niższej temperaturze rzędu 150°C radzi sobie równie dobrze. Te wartości są orientacyjne – ostateczną gotowość zawsze warto zweryfikować termometrem do mięsa, bo waga kawałka, kształt naczynia i rzeczywista temperatura piekarnika różnią się między kuchniami.

Pieczenie pod przykryciem czy bez przykrycia?

Pieczenie pod przykryciem przez większość czasu utrzymuje wilgoć wewnątrz naczynia, a zdjęcie pokrywy dopiero na ostatnie 20-30 minut pozwala skórce się zrumienić i nabrać chrupkości. Trzymanie gęsiarki odkrytej przez cały proces prowadzi najczęściej do przesuszenia wierzchniej warstwy mięsa, zanim wnętrze zdąży zmięknąć.

• Pierwsze 2,5-3 godziny pieczenia: pokrywa zamknięta, temperatura 140-160°C, wnętrze naczynia pracuje jak parowar.
• Ostatnie 20-30 minut: pokrywa zdjęta, ewentualnie temperatura podniesiona do 190-200°C dla przyrumienienia skórki.
• Przy bardzo tłustych kawałkach (gęś, kaczka) warto w połowie pieczenia odessać nadmiar wytopionego tłuszczu z dna, żeby skórka lepiej się zrumieniła na końcowym etapie.

Odpoczynek mięsa po wyjęciu z piekarnika

Odpoczynek mięsa po wyjęciu z piekarnika, przez 10-15 minut pod folią aluminiową, pozwala sokom równomiernie rozprowadzić się w strukturze włókien, zamiast wyciekać na deskę przy pierwszym nacięciu. To krok, który wielu domowych kucharzy pomija z niecierpliwości, a szkoda, bo bez niego nawet idealnie upieczone mięso traci część soczystości przy krojeniu.

Jak podlewać mięso, by nie wyschło?

Mięso w gęsiarce podlewa się własnym sosem z dna naczynia co 30-40 minut, co ogranicza wysychanie wierzchniej warstwy podczas długiego pieczenia. Dodatkowo warto na start wlać na dno ok. 1-2 cm bulionu, wina lub wody – ta warstwa płynu paruje pod szczelną pokrywą i wspomaga duszenie od wewnątrz.

Co dodać na dno gęsiarki?

Warzywa korzeniowe – marchew, cebula, seler, czasem pietruszka – ułożone pod mięsem chronią spód przed bezpośrednim kontaktem z gorącym dnem naczynia i jednocześnie wzbogacają smak sosu. U mnie sprawdza się też dodatek kilku ząbków czosnku w łupinie i gałązki tymianku – po upieczeniu wystarczy je zmiksować z sosem.

• Bulion drobiowy lub warzywny (1-2 cm na dnie) – baza pod sos, uzupełniana w trakcie pieczenia.
• Wino białe lub czerwone (w zależności od mięsa) – dodaje kwasowości, która równoważy tłustość gęsi czy kaczki.
• Warzywa korzeniowe pokrojone w grubą kostkę – chronią spód mięsa i nadają się do zmiksowania w sosie.
• Woda jako najprostsza opcja, gdy nie ma pod ręką bulionu – też skutecznie generuje parę wodną.

Jak często podlewać, żeby nie wychłodzić piekarnika?

Zbyt częste otwieranie pokrywy wychładza wnętrze naczynia i realnie wydłuża czas pieczenia, bo żeliwo musi ponownie odzyskać temperaturę. Podlewanie co 30-40 minut, wykonywane sprawnie – łyżka wazowa sosu, pokrywa z powrotem – jest złotym środkiem między dbałością o wilgotność a utrzymaniem stabilnej temperatury.

Jaka jest bezpieczna temperatura wewnętrzna upieczonego mięsa?

Zalecana minimalna bezpieczna temperatura wewnętrzna to ok. 74°C dla drobiu (gęś, kaczka, kurczak) i ok. 63-71°C dla wieprzowiny, mierzona termometrem w najgrubszym miejscu mięsa, z dala od kości (źródło: USDA Food Safety and Inspection Service, 2023). Przy długim, wolnym pieczeniu mięs bogatych w kolagen, jak łopatka czy mostek, docelowa temperatura bywa wyższa niż te minimalne progi, bo chodzi wtedy o rozpad tkanki łącznej, a nie tylko o bezpieczeństwo mikrobiologiczne.

“Bezpieczna minimalna temperatura wewnętrzna drobiu wynosi 165°F (ok. 74°C), niezależnie od metody przygotowania” – USDA Food Safety and Inspection Service, wytyczne dot. bezpiecznych minimalnych temperatur wewnętrznych, 2023.

Temperatury docelowe dla różnych mięs

Ta treść ma charakter poradnikowy i nie zastępuje oficjalnych wytycznych sanitarnych dotyczących bezpieczeństwa żywności – w razie wątpliwości warto sprawdzić aktualne zalecenia Głównego Inspektoratu Sanitarnego (GIS) lub odpowiedniej instytucji sanitarnej w swoim kraju (źródło: gis.gov.pl, 2023).

Jak i gdzie mierzyć temperaturę termometrem do mięsa?

Termometr do mięsa wbija się w najgrubsze miejsce kawałka – u drobiu to zwykle wewnętrzna strona uda, u łopatki czy mostka środek najgrubszej partii – unikając kontaktu z kością, bo ta przewodzi ciepło inaczej niż mięso i zafałszowuje odczyt. Termometr jest znacznie dokładniejszym wskaźnikiem gotowości niż czas pieczenia podany w przepisie, bo dwie gęsi o tej samej wadze mogą różnić się kształtem i rozkładem tłuszczu.

Dlaczego mięso z gęsiarki wychodzi suche lub twarde – najczęstsze błędy?

Mięso z gęsiarki najczęściej wychodzi suche z powodu zbyt wysokiej temperatury pieczenia “na skróty”, zbyt wczesnego zdjęcia pokrywy lub zbyt małej ilości płynu na dnie naczynia. Żeliwo pomaga w równomiernym rozprowadzeniu ciepła, ale nie zastąpi odpowiedniej temperatury, czasu i techniki – to częsty błąd poznawczy, że samo naczynie “naprawi” złe parametry pieczenia.

Błędy związane z temperaturą i czasem

• Zbyt wysoka temperatura piekarnika “na skróty” (200°C+ zamiast 140-160°C) – efekt suchego, poszarpanego mięsa mimo żeliwnego naczynia.
• Krojenie mięsa od razu po wyjęciu z piekarnika, bez 10-15 minut odpoczynku pod folią – soki wyciekają na deskę zamiast zostać w strukturze mięsa.
• Zbyt krótki czas pieczenia kawałków bogatych w kolagen – łopatka czy mostek potrzebują 3-4 godzin, nie 90 minut, żeby kolagen zdążył się rozłożyć.

Błędy związane z przygotowaniem i techniką

• Za mało płynu na dnie gęsiarki przy długim pieczeniu pod przykryciem – ryzyko przypalenia warzyw i sosu, zwłaszcza w drugiej połowie procesu.
• Zdejmowanie pokrywy zbyt wcześnie, przez co mięso traci wilgoć zamiast dusić się we własnej parze przez zaplanowany czas.
• Pomijanie etapu obsmażania – bez skarmelizowanej skórki i reakcji Maillarda mięso traci na smaku, nawet jeśli pozostaje technicznie soczyste.
• Solenie tuż przed pieczeniem zamiast dry briningu z 12-24-godzinnym wyprzedzeniem – przyprawienie wychodzi nierówne, tylko powierzchniowe.

Jak pielęgnować gęsiarkę żeliwną po pieczeniu?

Gęsiarkę żeliwną po pieczeniu tłustego mięsa najlepiej namoczyć ciepłą wodą od razu po ostygnięciu, co znacznie ułatwia usunięcie przypieczonych resztek bez agresywnego szorowania metalową szczotką. Sposób dalszego mycia zależy od tego, czy naczynie ma powłokę emaliowaną, czy jest surowym żeliwem.

Mycie w zależności od typu powłoki

Gęsiarki żeliwne emaliowane (jak wspomniane wcześniej modele klasy premium, np. Le Creuset czy Staub) myje się gąbką z płynem do naczyń, bez metalowych druciaków, które rysują emalię. Więcej praktycznych wskazówek na ten temat znajdziesz w tekście o tym, jak wygląda pielęgnacja emaliowanych naczyń żeliwnych na co dzień.

• Naczynia emaliowane – mycie gąbką, unikanie metalowych zmywaków, dosuszanie ręcznikiem przed odstawieniem.
• Naczynia surowe (nieemaliowane) – po umyciu wymagają dokładnego dosuszenia i cienkiej warstwy oleju, dokładnie jak przy pielęgnacji patelni, opisanej w tekście o tym, jak wygląda renowacja patelni żeliwnej krok po kroku.
• Unikanie gwałtownych zmian temperatury – zimna woda wlana do gorącego naczynia zaraz po wyjęciu z piekarnika grozi pęknięciem emalii.

Przechowywanie gęsiarki między użyciami

Przechowywanie gęsiarki z lekko uchyloną pokrywą ogranicza ryzyko gromadzenia się wilgoci i nieprzyjemnych zapachów wewnątrz naczynia, szczególnie po pieczeniu tłustego drobiu. Jeśli dopiero wybierasz pierwsze naczynie żeliwne do domowej kuchni, warto wcześniej sprawdzić, jak dobrać rozmiar naczynia żeliwnego do liczby domowników, żeby gęsiarka nie okazała się za mała na większe przyjęcie rodzinne.

Najczęściej zadawane pytania

Ile trwa pieczenie gęsi w gęsiarce żeliwnej?

Dla gęsi o wadze ok. 2,5-3 kg to zwykle 3-3,5 godziny w temperaturze 160°C pod przykryciem, plus dodatkowe 20-30 minut bez pokrywy na końcu, by skórka się zrumieniła. Ostateczny czas warto zawsze zweryfikować termometrem do mięsa, bo różnice w kształcie i wadze ptaka wpływają na rzeczywisty czas pieczenia.

Czy trzeba obsmażać mięso przed włożeniem do gęsiarki?

Tak, to zalecany krok – obsmażenie na mocno rozgrzanym tłuszczu buduje skarmelizowaną skórkę dzięki reakcji Maillarda i wzbogaca smak sosu, nawet jeśli samo w sobie nie “zamyka soków” w dosłownym sensie, jak dawniej sądzono w tradycyjnej kuchni. Z mojej praktyki ten etap najbardziej odróżnia dobrze przyprawioną pieczeń od przeciętnej.

Dlaczego mięso z gęsiarki wyszło suche mimo żeliwnego naczynia?

Najczęściej to efekt zbyt wysokiej temperatury pieczenia, zbyt wczesnego zdjęcia pokrywy lub zbyt małej ilości płynu na dnie naczynia. Żeliwo pomaga w równomiernym cieple, ale nie zastąpi odpowiedniej temperatury i czasu – to naczynie ułatwia proces, lecz nie eliminuje błędów w wykonaniu.

Jaka jest bezpieczna temperatura wewnętrzna upieczonej gęsi?

Dla drobiu zalecana minimalna bezpieczna temperatura wewnętrzna to ok. 74°C, mierzona w najgrubszym miejscu uda, z dala od kości (źródło: USDA FSIS, 2023). Przy długim, wolnym pieczeniu temperatura końcowa bywa nieco wyższa, by uzyskać efekt rozpadającego się mięsa, a nie tylko spełnić minimum bezpieczeństwa.

Czy gęsiarkę żeliwną można używać zarówno na kuchence, jak i w piekarniku?

Tak, to jedna z głównych zalet żeliwa – można obsmażyć mięso na palniku, a potem przełożyć całe naczynie z pokrywą do piekarnika, bez przekładania do innego naczynia. Taki jednonaczyniowy proces zachowuje przypieczone resztki (fond) na dnie, które później stają się bazą sosu.

Jakie mięso najlepiej piec w gęsiarce oprócz gęsi?

Dobrze sprawdzają się kawałki bogate w tkankę łączną: łopatka i karkówka wieprzowa, mostek wołowy, kaczka czy kurczak w całości. Chude, delikatne kawałki, jak polędwica, nie skorzystają na długim, wolnym pieczeniu, bo brakuje im tłuszczu i kolagenu potrzebnego do nawilżenia włókien.

Czy trzeba podlewać mięso podczas pieczenia w gęsiarce pod przykryciem?

Podlewanie co 30-40 minut własnym sosem z dna naczynia poprawia wilgotność wierzchniej warstwy mięsa, choć szczelna pokrywa żeliwna sama w sobie ogranicza utratę wilgoci dzięki krążącej parze wodnej. Warto jednak nie przeciągać samego aktu podlewania, żeby nie wychłodzić wnętrza piekarnika.

Ile kosztuje dobra gęsiarka żeliwna?

Ceny gęsiarek żeliwnych wahają się od ok. 150-300 zł za modele podstawowe, surowe żeliwo, po 1000-2000 zł i więcej za naczynia emaliowane segmentu premium, jak Le Creuset czy Staub (dane sprawdzone: 2026, obserwacja rynku). Te marki wymieniam jako przykłady produktów wysokiej klasy w tej kategorii, a nie jako jedyną słuszną rekomendację – dobre gęsiarki oferują też mniej znani producenci żeliwa emaliowanego.

Źródła i literatura

1. Główny Inspektorat Sanitarny (GIS) – wytyczne dotyczące bezpiecznego przygotowywania mięsa w gospodarstwie domowym, 2023.
2. USDA Food Safety and Inspection Service – minimalne bezpieczne temperatury wewnętrzne dla drobiu i mięsa, 2023.
3. J. Kenji López-Alt, Serious Eats – The Food Lab – mechanizm rozkładu kolagenu przy wolnym gotowaniu w niskiej temperaturze, 2021.
4. Materiały producentów naczyń żeliwnych emaliowanych (Le Creuset, Staub) – instrukcje użytkowania i pielęgnacji naczyń do wolnego gotowania, 2024.
5. Praktyka redakcyjna zeliwo24.pl – obserwacje z domowego gotowania w gęsiarkach żeliwnych, testy czasów i temperatur pieczenia.

Tomasz Borkowski

Praktyk renowacji żeliwa i miłośnik gotowania na żeliwnych patelniach. Od kilkunastu lat przywraca do życia stare patelnie, garnki, ruszty i piece – czyści, wypala, sezonuje i dogląda, żeby służyły kolejnym pokoleniom. Na Żeliwo24 dzieli się metodami, które sam przetestował w kuchni i warsztacie: co naprawdę działa, co jest mitem, a co potrafi zepsuć dobry odlew. Prywatnie fan steków z żeliwnej patelni i zimowych wieczorów przy kozie.